AKTUARIUSZ - BAZA WIEDZY

Aktuariusz jest profesjonalistą zajmującym się obliczaniem ryzyka oraz wartości bieżącej projektów finansowych. Wycenia on produkty ubezpieczeniowe, kalkuluje składki, kalkuluje ryzyko (ubezpieczeniowe, rynkowe, kredytowe oraz operacyjne), ustala politykę dopasowania aktywów i zobowiązań a także wycenia wartość firmy opierając się o profesjonalne metody aktuarialne. Aby zostać aktuariuszem, należy zdać egzamin z zakresu matematyki finansowej, matematyki ubezpieczeń na życie, matematyki ubezpieczeń osobowych oraz z prawdopodobieństwa i statystyki. 

Aktuariusz powinien także być biegły z teorii prawdopodobieństwa, rachunkowości ubezpieczeniowej, mikroekonomii i makroekonomii, czy modelowania matematycznej, informatyki i baz danych. Tak szeroki zakres wiedzy pozwala na prawidłowe a zarazem profesjonalne podejście do pracy w zawodzie. Zdanie egzaminu to jednak nie wszystko. Wymagane jest oczywiście wykształcenie wyższe, poświadczenie niekaralności oraz dwuletni staż zawodowy pod opieką doświadczonego aktuariusza. Wyszkoleni, licencjonowani aktuariusze, z prawem do wykonywania zawodu znajdują pracę w zakładach o działalności ubezpieczeniowej, które to mają obowiązek powołania aktuariusza. Regulacje prawne dotyczące aktuariuszy zachowane są jedynie w przypadku zakładów o działalności ubezpieczeniowej, poza nimi nie ma żadnych regulacji prawnych regulujących działalność aktuariuszy poza rynkiem pracy.

Rezerwy na świadczenia pracownicze

Ustawa o Rachunkowości nakłada na firmy obowiązek tworzenia rezerwy na świadczenia emerytalne i inne podobne. Rezerwy te, wykazane w bilansie po stronie pasywów, należy ujmować zawsze, gdy ich wysokość jest istotna.

Dotyczy to:

  • rezerwy na odprawy emerytalne
  • rezerwy na odprawy rentowe
  • rezerwy na odprawy pośmiertne
  • rezerwy na niewykorzystane urlopy
  • rezerwy na nagrody jubileuszowe 
  • rezerwy na deputaty węglowe

Ustawa o rachunkowości poza art. 39 oraz ogólnymi zasadami rachunkowości (m.in. zasada współmierności przychodów i kosztów oraz zasada memoriałowa), które należy przestrzegać w tym zakresie nie zawiera więcej szczegółowych wytycznych w zakresie reguł oraz metodologii tworzenia rezerw na świadczenia pracownicze. Mimo, że powyższa ustawa nie precyzuje dokładnie metody wyceny rezerw na zobowiązania pracownicze, art.10 wskazuje, aby w sprawach nieuregulowanych przepisami ustawy, stosować krajowe standardy rachunkowości.

swiadczeniapracownicze
wycenafirmy

Wyceny przedsiębiorstw

W realizacji wielu procesów zarządzania przedsiębiorstwem niezbędne staje się uzyskanie wiedzy na temat jego wartości. W tym celu należy zastosować jedną z metod wyceny przedsiębiorstwa. Wyboru odpowiedniej metody dokonuje specjalista po zebraniu informacji na temat celu wyceny oraz specyfiki działalności jednostki.

Określenie wartości przedsiębiorstwa jest wskazane między innymi w przypadku jego kupna, sprzedaży, postępowania układowego, upadłościowego, likwidacji, łączenia, podziału, ustalenia zdolności kredytowej i wielu innych.

Wyróżniamy tutaj następujące podejścia, w których zgrupowane są różne metody wyceny:

  • Majątkowe:
  • Dochodowe:
  • Porównawcze:
  • Mieszane – są one połączeniem metod majątkowych oraz dochodowych.

Pracownicze plany kapitałowe

Ustawa o Rachunkowości nakłada na firmy obowiązek tworzenia rezerwy na świadczenia emerytalne i inne podobne. Rezerwy te, wykazane w bilansie po stronie pasywów, należy ujmować zawsze, gdy ich wysokość jest istotna.

Dotyczy to:

  • rezerwy na odprawy emerytalne
  • rezerwy na odprawy rentowe
  • rezerwy na odprawy pośmiertne
  • rezerwy na niewykorzystane urlopy
  • rezerwy na nagrody jubileuszowe 
  • rezerwy na deputaty węglowe

Ustawa o rachunkowości poza art. 39 oraz ogólnymi zasadami rachunkowości (m.in. zasada współmierności przychodów i kosztów oraz zasada memoriałowa), które należy przestrzegać w tym zakresie nie zawiera więcej szczegółowych wytycznych w zakresie reguł oraz metodologii tworzenia rezerw na świadczenia pracownicze. Mimo, że powyższa ustawa nie precyzuje dokładnie metody wyceny rezerw na zobowiązania pracownicze, art.10 wskazuje, aby w sprawach nieuregulowanych przepisami ustawy, stosować krajowe standardy rachunkowości.

pracownicze_plany
cena_nabycia

Skorygowana cena nabycia

W realizacji wielu procesów zarządzania przedsiębiorstwem niezbędne staje się uzyskanie wiedzy na temat jego wartości. W tym celu należy zastosować jedną z metod wyceny przedsiębiorstwa. Wyboru odpowiedniej metody dokonuje specjalista po zebraniu informacji na temat celu wyceny oraz specyfiki działalności jednostki.

Określenie wartości przedsiębiorstwa jest wskazane między innymi w przypadku jego kupna, sprzedaży, postępowania układowego, upadłościowego, likwidacji, łączenia, podziału, ustalenia zdolności kredytowej i wielu innych.

Wyróżniamy tutaj następujące podejścia, w których zgrupowane są różne metody wyceny:

  • Majątkowe:
  • Dochodowe:
  • Porównawcze:
  • Mieszane – są one połączeniem metod majątkowych oraz dochodowych.

NAPISZ DO NAS

Oddzwaniamy natychmiast!